حرمتِ رأی مردم از حرمتِ هر کرسی بلندتر است / شاگرد، بر نیمکت نمیماند وقتی استاد در میانه میدان است
وقتی بحران، خودِ مسیر میشود نه حادثهای در مسیر، و حرمتها آسانتر از دیوارها فرو میریزند، انصاف دیگر یک فضیلت نیست؛ میدان نبرد است. دکتر مهدی یونسی رستمی، عضو هیئت علمی دانشگاه، در متنی که برای داوریِ تاریخ نه برای دفاع از کرسی نگاشته شده، میان «نقدِ سخت و صریح» و «هتکِ حرمت» خطی به باریکی یک واژه میکشد و از جایگاه کسی که سالها پیش از آزمون قدرت، منش مسعود پزشکیان را از نزدیک دیده، اعلام میکند: نقدِ بیملاحظه حقِ مردم و تکلیفِ قدرت است، اما در روزهایی که تمدنها نخست در واژههایشان فرو میریزند، او انتخاب کرده است در «سویِ درستِ تاریخ» بایستد کنار شرافتی که با رفتنِ قدرت نمیرود.